ای کاش که یـارِ شهِ بــی یـار شوم

سر مستِ شمیمِ خوشِ دیـدار شوم

ای کاش که در یک شب ماهِ رمضان...

با مهـدی فاطمه(س) هــم افطــار شوم...

الهم عجل لوليك الفرج

التماس دعاي فرج

سلام وعلي آل ياسين...

سلام مهدی جان،...

حال همهٔ ما خوب است. ملالی نیست جز دوری شما که طاقت ما را طاق کرده. می‌‌دانم، دوباره شروع کردم. می‌‌دانم که هنوز مهیا برای پذیرایی و استقبال از تو نیستم...

 نه طاق نصرتی، نه چراغانی، نه فرشی، حتی دریغ از یک میوه و شیرینی‌، هیچ کار برایت نکردیم...

 باور کن که اینقدر از اصل خود دور شده ایم، که اگر هم بیایی گمان نکنم که دیگر بشناسیمت....

 چه کنیم که با اینکه حال پختگان را نمی‌‌دانیم ولی‌ باز دیوانه دیدارت هستیم. دیگر سایه طوبی‌ و دل جویی حور و لب حوض هم به ما افاغه نمی‌‌کند و الف قامتت بد جور بر این لوح سیاه حک شده است.

 پس بگذار از اول دوباره برایت بنویسم:

سلام مهدی جان، حال همهٔ ما خوب است ولی‌ تو بشنو و باور مکن چون دلها همه خون است...!

.

می دانی چندروزاست که درپس ابرغيبت رفته ای؟....دیگربس نیست؟طاقتمان سرآمده....

یادم هست که همیشه پا برهنه و بدون کفش راه می‌‌رفتی‌. می‌‌گفتی‌ تو این وادی بدون خارو خس که کسی‌ کفش نمی‌‌خواهد. تازه این راه را با پای دل می‌‌روند نه با پای جسم؛ ولی‌ باز برات بگویم که من هنوز کفش‌هایم را دو دستی‌ چسبیده ام، حتی تازگی‌ها یک جفت اضافه هم خریدم که مبادا کفش‌های قدیمی‌ سوراخ شده و خاری پای راه نرفته مرا بگزد....

چرا اینقدر تعجیل برای رفتن داشتی؟ چرا دفعه ی قبل که آمدی زود از پیش ما رفتی‌؟

نمی‌‌دانم چرا همیشه کوله بارت آمده رفتن بود؟

 مهدی جان،

ما که قدم رفتن نداریم لااقل تو کمی‌ بیشتر پیش ما می‌‌ماندی....

 می‌‌دانم، خواسته‌ام بی‌ جاست. من باید پا به راه شوم،  ولی‌ چه کنم که هنوز دست و دلم یکی‌ نیست، پی کار نمی‌‌رود...

 راستی‌ شنیدم که ماه تا قمر روی تو را نبیند افطار نمیکند...

 میگويند هر شب از دیدن تو هلهله راه می‌‌اندازد. با دیدن تو افطار را سحر کرده و جایش را به تو میدهد...

 آه، مهدی جان، میدانم که او از من به تو عاشق تر است.

سحر است و سحری را خوردیم، نان و پنیر و خرما و یک کاسه تگری عاشقی. فرصتی نیست، دمی مانده به صبح، به طلوع معراج، به عروج خورشید....

 وقت کم داریم و اعمال بسیار، ملتمس دعا ایم....دعای فرج رازمزمه می کنیم... از شوق دیدن تو بشقابی به سر سفر گذاشتیم که اگر به ناگاه از در در آمدی فی البداهه بگوییم بسم الله....

 مهدی جان، یادم هست که در رمضان همه چیز مهدی روزه دار بود: قالبش، قلبش، روحش،  نفسش.

کاش می‌‌توانستم برایت بگویم که این دل نا شکیب چقدر برایت بی‌ قراری می‌کند...

 آه، که حتی فکر کردن به آن نیز قلبم رامی‌‌لرزاند.

آري، درست حدس زدی، هنوز قلبم لرزان است. من که مثل تو نیستم که قلبم از قالبم بزرگتر باشد. من که مثل تو نیستم که تمام وجودم قلب باشد....
هیچ وقت درست نشناختمت....!

هروقت می‌‌خواستی‌ خود را معرفی‌ کنی‌ می‌‌گفتی‌ اسم من اسم اوست، صفت من صفت اوست، فعل من فعل اوست، ذات من ذات اوست....

 تعجب نکن که هنوز نه مهدی را شناخته‌ام و نه خدای مهدی را....!

 ‌ای کاش می‌‌دانستم که چه سان با او سخن می‌‌گویی. هر گاه خواستم با او حرف بزنم در می‌‌یافتم که دارم با خودم حرف میزنم. چقدر دلتنگ آن دیدگانت هستم که تا ته دنیا آبی‌ است...

 از مرگ هنوز هم می‌‌ترسم، خوشا به حال تو که حنای مرگ برایت بی‌ رنگ است....

 از همهٔ رنگ ها گذشته ای، دیگر نه سفیدی می‌‌شناسی‌، نه سبزی، نه سرخی، نه سیاهی....

 خودت عین بودنی ...

 پنجهٔ علمت در پنجرهٔ ایمانت قفل شده است.

 کاش من هم می‌‌توانستم قبل از اینکه بمیرم، بمیرم.

 بسیار تولد برای جسمم گرفتم، ولی‌ هیچگاه نشد تولدی هر چند کوچک و مختصر برای روحم بگیرم...

 مهدی جان،

 نافله ی نایت عجب نوایی دارد. هنوز هم خمیر وجودم بی‌ شکل است و محتاج یک دم مسیحایی آن نی وجودت است تا آتش به جان تشنهٔ من زده و رگانم را سرشار از آب حیات کند.

 مهدی جان،

اینجا همه سلام می‌‌رسانند. همگی‌ کاسهٔ صبرشان لبریز و چشمانشان به راه خشکیده است. درست است که سینه‌هایمان تنگ و گوش‌هایمان زنگ زده است، ولی‌ همچنان عاشقانه دوستت داریم....

 منت بر ما بنه و زنگ این خانه را برای یک بار هم که شده بزن تا زنگار از این دل سودا زدهٔ ما گرفته شود.

 مهدی جان، ...

شب قدر ما طلوع نمی‌‌کند تا تو بیایی. قرآن بر سر گرفته منتظر قدوم مبارکت هستیم.....

کی می شود تا نماز عید فطر را با تو بخوانیم...الله اکبر را با تو زمزمه کنیم..

 به امید آن روزی که به تو رسیم و دورت بگردیم.

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست...

الهم عجل لوليك الفرج...

التماس دعاي فرج

کجاست اهل دلی که نگاه ما بکند
برای حال خراب دلم دعا بکند
کجاست خبره طبیبی که کیمیا داند
مس وجود مرا بهتر از طلا بکند
به ذره گر نظر لطف بوتراب کند
به یک نگاه مرا بنده خدا بکند
همین که داد و فغانم بلندشد دیدم
جناب خواجه شیراز این ندا بکند:
طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک
چو درد در تو نبیند که را دوا بکند
مرا بگیر و در خانه ات مقیمم کن
چقدر عبد فراری بروبیا بکند...
... به کارمن گره کور خورده است اما
گشایش از گره ام ذکر یارضا بکند
چه می شود شب جمعه یکی ز کرب و بلا
حواله ای بفرستد مرا صدا بکند
چه می شود که در آن جمعه عبد بی سر و پا
نماز صبح به موعود اقتدا بکند...

التماس دعاي فرج

گفتند کارتان همه گفتیم نوکریم
چون بیار عشق را به سر شانه می بریم
مارا اگر چه بازی دنیا خراب کرد
اما به لطف روضه ی ارباب بهتریم
از هر چه بگذری سخن دوست خوش تراست
پس می شود به عشق تو از هر چه بگذریم
فرقی نمی کند چه کسی با چه منصبی
در پای سفره ات همه با هم برابریم
گریه زبان مادری نوکران توست
احساس میکنم همه با هم برادریم
مارا سری است با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر ان سریم
مسجد برای زاهد و کعبه برای خلق
بگذار با حسین بگویند کافریم
باهر که گفت گریه چرا گفته ایم که
ما داغ دار حنجر در زیر خنجریم
یک نفر هست پر از سوز پر از یازینب
تک تنهاست و در ناله که تنها زینب
به لبش هست میا آه میا با زینب
داد از این کوفه از این شهر از اینجا زینب
آه از امروز ولی وای زفردا زینب
اخرین لحضه ی او بود دعا کرد و گریست
ظرف خونین شد و از دست رها کرد و گریست
روی خود را به سوی کرب و بلا کرد وگریست
بدنش تا به زمین خورد صدا کردوگریست
داشت با گریه مناجات خدایا زینب
عرق شرم من از آمدنت خونین است
ننگ بر کوفه که هر بیعتشان ننگین است
غم صد کوچه ی بن بست عجب سنگین است
سرم از سنگ شکسته است و سرم پایین است
به من اتش زده اینجا چه کند با زینب
دارم امید که کار تو به اینجا نکشد
می کشم داغ تو تا اهل تو ان را نکشد
کار زینب به تماشا به تماشا نکشد
یا برای سر تو کار به دعوا نکشد
وای از کوفه و از چشم چران ها زینب
کوفه اخر ته گودال مرا گیر انداخت
دست گرمی به سویم حرمله هم تیر انداخت
به زمین ضربه ی نامرد کمان گیر انداخت
بعد بر بازوی من حلقهی زنجیر انداخت
بعد من نوبت گودال تو انجا زینب
به زمین خوردم و دیدم به زمین می افتی
بین صد حلقهی نیزه به کمین می افتی
میکشی تیر ز پشت از سر زین می افتی
سر یک شیب تو با زخم جبین می افتی
تکیه بر نیزه دهی تا که مبادا زینب
رسمشان است که از امدنت دم بزنند
بعد با هر دم تو ضربه دمادم بزنند
بعد از ان دوره کنند و همه با هم بزنند
بعد بر دخترکت سیلی محکم بزنند
روی نیزه سر تو زیر قدم ها زینب...

التماس دعاي فرج

آجرك الله يا بقيه الله....

ز داغت ای هلالم چون ننالم

ملول و خسته حالم چون ننالم

به روی نیزه دیدم غرق در خون

سرت را ای هلالم چون ننالم

نهال عمر من ، از ظلم گلچین

شکسته این نهالم چون ننالم

به پیش دیده ام پرپر شدی تو

گل من ، بی مثالم چون ننالم

به یاد کام عطشانت کنار

چنین آب زلالم چون ننالم

میان قتلگه دشمن نمی داد

کنار تو مجالم چون ننالم

"موکه افسرده حالم چون ننالم

شکسته پر وب الم چون ننالم

همه گویند «زینب»گریه کم کن

تو آیی درخیالم چون ننالم"

***

وصال تو خدایی باورم کرد

فراقت خون دل در ساغرم کرد

گل انش ،وجودم سوخت از غم

شرار هجر تو خاکسترم کرد

گراز روز ازل دل بر تو بستم

خدا مهر تو را در جوهرم کرد

اگرچه از نگاهت جان گرفتم

وداع آخر تو پرپرم کرد

اگرچه از نگاهت جان گرفتم

وداع آخر تو پرپرم کرد

غم آن پیکر صد چاک و بی سر

روان خون دل از چشم ترم کرد

گهی از روی نی دادی امیدم

گهی دلجویی از تو مادرم کرد

پس از تو ظلم گلچین ستمگر

چنان گلهای تو نیلوفرم کرد

اگر خواهی بدانی هجر رویت

چها با سینۀ شعله ورم کرد

"غم عشقت بیابون پرورم کرد

هوای بخت بی بال وپرم کرد

به مو گفتی صبوری کن صبوری

صبوری طرفه خاکی برسرم کرد"

***

الا ای کعبۀ دل کربلایت

بود دلهای عاشق مبتلایت

ندارد کار با بیگانۀ تو

هرآن کس از ازل شد آشنایت

زخون سرخ تو شد باغ دین سبز

از آن روشد خدا خود خونبهایت

صدای ناله می آید ز نی ها

بگوش جان هنوز از نینوایت

نظر کن خواهرت را بار دیگر

به قربان تو و مهر و وفایت

تو گفتی در مصلا یاد من باش

نمودم در نماز خود دعایت

بخوان قرآن دوباره ای برادر

که دل را می برد صوت صدایت

دمی دیگر بیا با من به سرکن

که تا سازم دل و جان را فدایت

"عزیزا کاسۀ چشمم سرایت

میان هردو چشمم جای پایت

از آن ترسم که غافل پانهی باز

نشیند خار مژگانم بپایت"

***

پس از داغت وجودم شعله ور بود

دلم خونین بهر شام و سحر بود

چوشمعی سوختم هرگاه دیدم

دل پروانه هایت پر شرر بود

تنت گرچه به صحرا بی کفن ماند

سرت بالای نی پیش نظر بود

بپرس احوال ما را خود ز مادر

که زهرا همره ما در سفر بود

گهی خواندم نمازم را نشسته

گهی دستم ز داغت بر کمر بود

مکن عیبم اگر از چوب محمل

روان بر خاک تیره خون سر بود

تو خود دیدی که ناموس خداوند

تماشایی به هرکوی و گذر بود

اگر چه حاصل رنج اسارت

به هر جا پا نهادم من ظفر بود

"به دریای غمت دل شعله ور بود

مرا داغ فراقت برجگربود

به چشمم قطره های اشک خونین

تو گویی لالۀ باغ نظر بود"......

الهم عجل لوليك الفرج.

التماس دعاي فرج

يوسف من!

جمعه ها كه ميگذرد بوي ظهورت مي آيد ودگرباره ندبه ات را زمزمه خواهيم كردبه اميدي كه بيايي...

بازجمعه اي ديگر گذشت وآسمان چشمان منتظران عاشق درفراق محروم ماندن ازديدن معشوق ابري وباراني شد.دردلهاي مضطربشان غوغايي برپا شد وبازداستان هميشگي فراق وآه وسوز دل.

مهدي جان آسمان دلم باراني سفر طولانيت شده وچقدراين باران زيباست،چراكه هرقطره اش بوي تورا مي دهدبوي خوش گل ياس و بوي گل خوشبوي نرگس...

الهم عجل لوليك الفرج

التماس دعاي فرج

majnoonemahdi@

telegram.me/majnoonemahdi

دست پرورده ی خدا، زهرا
مهر تایید انبیاء، زهرا
سایه ی عرش کبریا، زهرا
ذکر محبوب شیعه، یازهرا
فاطمه کیست، مصطفا مظهر
مادر سیزده خدا مظهر

جلوات پیمبری در او
اسدالله دیگری در او
هنر شیرپروری در او
حس معصوم مادری در او
من که باشم، که او خودش می خواست
تا بگویم که "مادرم زهراست"

الهم عجل لوليك الفرج

التماس دعاي فرج

نوری از جنس خدا

------------------------

دختری پا زده بر خاک زمین

پای تا سر همه نور

نوری از جنس خدا

فرش راهش پر جبریل امین

گِرد او می گردند

همه اصحاب کساء

پاره قلب رسول مدنی است

سوره کوثر قران است او

معنی سوره انسان است او

عرشیان گل به قدومش ریزند

فرشیان دلشادند

نور خورشید شعاعی است ز نور رخ او

وامدارش مهتاب

آخر او فاطمه (س) است

اوست مرضیه و معصومه و صدیقه

و او انسیه است

بتول است

و او ام ابیها باشد

حرّه و راضیه و راکعه و حوراء اوست

اوست ریحانه و حوریه

او رشیده است

 رضیه است

حبیبه

زکیه

زهره

دختر ختم رسل زهراء است

ساجده

صادقه و صابره و سیده است

او زنی هست که فخر همه ی نسوان است

او سعیده است و شهیده

آری او طیبه و طاهره است

دختری عارفه است

اوست عذراء و عزیزه

و هم او فاضله است

نام هایش همه نیک

و صفاتش

 همه فضل است و کمال

اوست در علم علیمه

و در فضل کریمه

صاحب خیر فراوان است او

کوکب و نجم درخشان است او

 اوست محموده و معصومه و مهدیه...

 چه بخوانم او را

که سراپا نیکی است

 مادر جمله امامان است او

شکر گویم همه دم خالق خویش

که لبانم گویاست

بر لبم صبح و مساء

زمزمه ی یا زهراست

-----------------------

کیست زهرا؟

نکته: هریک از ابیات منظومه ی زیر مستند به یک یا چند روایت

 از حضرات ائمه ی معصومین علیهم السلام است.

 کیست زهرا(س)؟ عروه الوثقی است او

دختر است و مادر باباست او

کسیت زهرا(س)؟ الگوی صاحب زمان(عج)

کیست زهرا(س)؟ رهنمای مومنان

باعث پیوند مردم با خداست

اوست حبل الله و همچون مرتضاست

انتخاب ویژه ی الله اوست

علت خورشید و نور ماه اوست

جایگاه جمله پاکی هاست او

مظهر هر نیکی و تقواست او

او دلیل و حجت پروردگار

رهروانش سربلند و رستگار

وارث علم همه پیغمبران

علت پیدایش هفت آسمان

محور وحدت برای شیعیان

بر سر هر شیعه زهرا(س) سایبان

ای خوشا آنان که هم پیمان او

در امان از تفرقه یاران او

حجت الله است بر اهل کساء

از رضای او رضا گردد خدا

پاره قلب رسول الله(ص) اوست

از همه اسرار حق آگاه اوست

او که منصوره به نزد کبریاست

مظهر پاکی، بری از هر خطاست

سرور و مولای نسوان فاطمه(س) است

زینت جنات و رضوان فاطمه(س) است

جنت الماوی نسیم کوی اوست

میخ در شرمنده از پهلوی اوست

برترین زن در همه اعصار اوست

جمله عالم کم، ولی بسیار اوست

بر رسول الله(ص) زهرا(س) کوثر است

جان و مال و هستی پیغمبر(ص) است

کیست زهرا(س)؟ لیله القدر خداست

قلب دین، کفو علی مرتضا(ع)ست

کیست زهرا(س)؟ عالمی حیران اوست

کهکشان ها جمله سر گردان اوست

کیست زهرا(س)؟ رمز و راز عالم است

راز زهرا(س) تا قیامت مبهم است

کیست زهرا(س)؟ جلوه ی نور خدا

تاج فخر انبیاء و اولیاء

اوست مشکات خداوند کریم

دل ز مهرش نور باران از قدیم

کیست زهرا(س)؟ اختر پر نور دین

روشنی بخش دل از نور یقین

کیست زهرا(س)؟ اوست یک انسان پاک

روح تقوا معنی ایمان پاک

اوست دریای فضیلت های ناب

امّ بابا معنی امّ الکتاب

شاخه ی طوبای الله الصمد

غیر حیدر(ع) لم یکن کفوا احد

کیست زهرا(س)؟ یاس خوش عطر رسول(ص)

شان او را درک ناکرده عقول

در حقیقت مادر هر شیعه اوست

طینت هر شیعه از این رو نکوست

اوست معنای صراط المستقیم

می رسد راهش به جنات النعیم

مهر اوشرط هدایت یافتن

دین و دنیا و سعادت ساختن

بر تمام اصل ها، اصل الاصول

می شود توبه به مهر او قبول

گوهر عصمت، عفیف و صالحه

کوثر قران و فجر و فاتحه

کیست زهرا(س)؟ ناظر اعمال ماست

او شفیعه، شیعه را روز جزاست

او مقرب هست بر درگاه دوست

شک ندارم من که سرالله اوست

بهترین الگو برای شیعیان

راه او روشنترین راه جهان

سربلند از امتحانات خدا

از خدا بگرفته صدها مرحبا

اسوه اخلاص و ایثار است او

الگوی گفتار و کردار است او

هست پاداش رسالت فاطمه(س)

 مظهر عدل و عدالت فاطمه (س)

کیست زهرا(س)؟ حامی و یار علی(ع) است

باغبان باغ و گلزار علی (ع) است

حجت الله است زهرای بتول(س)

کوثر است و مایه ی فخر رسول(ص)

شان زهرا(س) چون که با حیدر(ع) یکیست

پس علی(ع) زهرا(س) و زهرا(س) هم علیست

زیباترین اذکار

سلام ای گل خاتم المرسلین

که بر خاتم انبیایی نگین

زمین و زمان را صفا داده ای

تویی زینت عرش و خلد برین

بهشت برین جلوه ی روی توست

و تو تاج فخر همه مومنین

زمین چون مصفا شد از مقدمت

کند فخر بر آسمان ها زمین

تویی ترجمان کلام خدا

تو مفهوم قران، تو معنای دین

تویی باعث فخر  ما شیعیان

و تو باعث فخر اهل یقین

تو را آفریدت به عزّ تمام

ز الطاف خود، احسن الخالقین

شدی چون به دست خداوند خلق

خدا بر خودش گفت: صد آفرین

صفات خودش را به تو هدیه داد

خداوند سبحان ، خدای مبین

تویی حجت الله بر اهل بیت(ع)

و بر اهل ایمان تو حبل المتین

تویی ذکر تسبیح هر شیعه ای

تو در بین اذکار، زیباترین

یارب سپاس

یارب سپاس شیعه ی زهرای اطهرم

یارب سپاس نوکر دخت پیمبرم

لبریز مهر فاطمه(س) گردیده سینه ام

من صاحب هزار زر و سیم و زیورم

یارب سپاس لطف تو گردیده شاملم

عمری کنار زمزم و طوبا و کوثرم

زهرایی است ریشه ی من ای خدا سپاس

صد شکر من غلام غلامان قنبرم

بگرفته خانه ی دل من رنگ فاطمی

تا سایبان سر بشود روز محشرم

کوثر بیافریدی و من کوثری شدم

از عطر ناب کوثرت اینک معطرم

یا فاطمه(س) است ورد زبانم به صبح و شام

زهرا(س) ست هستی من و ایمان و باورم

بگرفته است دست مرا در تمام عمر

یارب سپاس فاطمه(س) گردیده مادرم

روز حساب گرچه دو دستم تهی ولی

شادم از آن که فاطمه (س) آنجاست یاورم

دریای گوهر

 هر دختری که مادر بابا نمی شود

هر مادری که حضرت زهرا(س) نمی شود

جز خاندان فاطمه(س) دل بر کسی مبند

جز او کسی شفیعه ی فردا نمی شود

تنها علی(ع) و فاطمه(س) دریای گوهرند

هر مرد و زن که مثل دو دریا نمی شود

بی مهر روی فاطمه(س) دنیاست یک سراب

دنیا بدون فاطمه(س) دنیا نمی شود

باغ بهشت بی رخ زهرا(س) صفا نداشت

عقبا بدون فاطمه(س) عقبا نمی شود

معنای وحی حضرت زهراست بی گمان

قران بدون فاطمه(س) معنا نمی شود

سرمایه ی من است همه حب فاطمه(س)

بی مایه هر که بود که دارا نمی شود

آن کس که حب آل علی(ع) هست در دلش

در روز حشر بی کس و تنها نمی شود

پیامک های نو روز

موقع تحویل سال امسال یا زهرا(س) بگو

گر که خواهی احسن الاحوال یا زهرا(س) بگو

نام زهرا(س) باعث آرامش جان و دل است

با دلی از عشق مالامال یا زهرا(س) بگو

---

هفت حرف سفره ی نو روز ما یا فاطمه (س) است

بهترین ذکر و مناجات و دعا یا فاطمه (س) است

ای که هستی شیعه ی خاص امیر المومنین(ع)

ورد لبهای علی مرتضی(ع) یا فاطمه(س) است

---

گوهر عصمت و معنای تولا زهرا(س) ست

زینت عرش خدا، تاج مسیحا زهرا(س) ست

دم به دم بر لب ما جمله ی یا فاطمه (س) است

عید امسال پر از رایحه ی یا زهرا(س) ست

---

ای که داری آرزوی سال نیکو و سعید

در دلت باشد هزاران آرزو، صدها امید

بر دعای خود اگر از حق اجابت خواستی

ذکر یا زهرا(س) به لب آور تو در ایام عید

---

ای که خواهی از خدا سالی پر از شور و امید

یا که صدها آرزو داری تو در سال جدید

نام زهرا(س) را به لب آور تو در هر صبح و شام

چون که  پیروز است هرکس راه او را برگزید

---

ای خوشا آنکس که از جام ولایت سر کشید

او که چون نام علی(ع) آورده شد قلبش طپید

یاعلی (ع) ذکر مناجات تمام انبیاست

ای خوشا آنکس که ذکر یاعلی(ع) را برگزید

رنگ خاطره ها

با آن که رنگ خاطره هایش کبود بود

زیباترین ترانه ی ملک وجود بود

با قامت شکسته و دستان بر کمر

پیوسته در قیام و قعود و سجود بود

ورد لبان او همه تسبیح کردگار

ذکر خدا هر آنچه که او می سرود بود

هجده بهار هدیه گرفته است از خدای

حالا برای رفتنش اما چه زود بود

در گرد شمع او پر پروانه اش بسوخت

زین سوختن تمام فضا بوی عود بود

می سوخت درب خانه ی  مولا در آن میان

از جور دشمنی که زبون و حسود بود

می سوخت درب خانه و مادر به پشت در

میخ جفا به جانب او در فرود بود

مادر ز ضرب در شده نقش زمین ولی

از داغ محسنش، سخنش رود رود بود

بذل احسان

چشم من دریا شده در زیر بارانی که نیست

راز می گویم به تو در آن نیستانی که نیست

در خیالم می نشینم روبرویت صبح و شام

 اشگ می ریزم ز داغ آن گلستانی که نیست

می شوم جویای حالت ای بهار زندگی

 ای بهار عمر من، بی تو بهارانی که نیست

شب شد و تاریک شد دنیا ز بعد رفتنت

 بعد تو دیگر مرا خورشید تابانی که نیست

غصب شد از تو فدک، از من ولایت غصب شد

بی وفایان را، وفا برعهد و پیمانی که نیست

رفتی و با رفتنت پاشید بر زخمم نمک

سینه ی مجروح را دارو و درمانی که نیست

کفر آمد جای ایمان، باطل آمد جای حق

مردم این شهر را در سینه ایمانی که نیست

گوهر عفت شده آماج سنگ کینه ها

مردم دنیا طلب را هیچ برهانی که نیست

معنی آیات قران نیست غیر از فاطمه(س)

گر نباشد فاطمه(س) معنای قرانی که نیست

گر بسوزد هر دو عالم در غم زهرا(س) کم است

 چون به داغ حضرت او حد و پایانی که نیست

 ---

چشم امید تمام شیعیان بر دست توست 

خواهش ما از شما جز بذل احسانی که نیست

----------

http://ashkeshafagh.parsiblog.com 

------------